Mix Principles

اصول میکس – چند راه کار ساده جهت بهبود وضعیت میکس

موضوعی که در بخش صنعت و مهندسی صدا بیش از سایر موضوعات مورد مباحثه و گفتگو قرار می گیرد، مبحث میکس می باشد. انجام یک میکس خوب به فاکتورهای بسیاری نظیر آگاهی کافی نسبت به دانش میکس، رعایت استانداردها،  وسایل و تجهیزات استودیویی و دقت و تربیت گوش ها بستگی دارد که میزان بهره مندی شما از مجموعه آنها در کنار هم تعیین کننده کیفیت خروجی کار شما خواهد بود. ممکن است موزیکی که شما در محیط استودیوی خود مشغول ساختن آن هستید، فوق العاده به نظر برسد؛ به شکلی که صدای Bass دقیقا مطابق میل شماست. Kick ها درست می کوبند. Vocal ها کاملا شفاف و واضح هستند و سازها دقیقا همان حس زنده بودن را برای شما تداعی می کنند. حال ممکن است همین موزیک را در ضبط ماشین خود پخش کنید و با نتایج غافل گیر کننده ای روبرو شوید. احتمالا سازها و درام ها مثل قبل صدا نمی دهند و یا سر جای خود قرار نگرفته اند.

عوامل متعددی هستند که این تفاوت ها را رقم می زنند. ممکن است یک سیستم صدای بیس را به صورت تقویت شده به گوش شما برساند و سیستم دیگری آن را تضعیف کند. با این حال، اگر میکس موزیک شما به درستی و به شکل استاندارد انجام شده باشد، این تفاوت ها از حالت فاحش به حالتی منطقی و نرمال تبدیل می شود. درست مثل موزیک های استاندارد دیگری که در سیستم های مختلف کاملا پخش می شوند و کاملا موزون و بالانس به گوش می رسند. در این مقاله قصد داریم تا قواعد و راهکارهای کلی این مبحث را مورد بررسی قرار دهیم تا از بابت انجام یک میکس حرفه ای و اصولی اطمینان کسب کنیم.

یک. شرایط اتاق میکس خود را بهبود دهید

ممکن است کمی بدیهی به نظر برسد، اما تولید یک میکس خوب در وهله اول به محیطی که در آن صداها را می شنوید بستگی دارد و بعد از آن تجهیزات مانیتورینگی که از آنها بهره می برید. نقطه مثبت بحث در اینجاست که شما الزاما نیازی به خرید تجهیزات مانیتورینگ بسیار گرانقیمت ندارید و هر اسپیکر یا هدفون Flat که بخش Sub را هم پوشش دهد کفایت می کند. آکوستیک کردن یک اتاق کوچک نیز چندان که به نظر می رسد سخت و هزینه بر نیست. اما این تغییر محیط می تواند تاثیرات شگرفی را بر روی روند کاری شما اعمال کند. شما می توانید با قرار دادن چند جاذب آکوستیکی در نقاط کلیدی اتاق از بازگشت ها جلوگیری کرده و ریورب اتاق را کم کنید. همین تغییر ساده تفاوت محسوسی را در دقت و کارایی تجهیزات مانیتورینگ شما به وجود خواهد آورد.

دو. ترجیحا از تجهیزات مانیتورینگ مرجع استفاده کنید.

پیشنهاد می کنیم علاوه بر تجهیزاتی که برای شروع کار خود تهیه کردید، یک جفت اسپیکر مانیتورینگ مرجع نیز به استودیوی خود اضافه کنید. با اضافه کردن این اسپیکرها می توانید گام مهمی را در جهت ارتقای سیستم و خروجی آثار خود بردارید. اسپیکرهای بزرگتر فرکانس های Low را با جزییات بیشتر و دقیق تری به گوش شما می رساند و اسپیکرهای کوچک تر تاکید بیشتری بر روی میدرنج دارند. ناگفته نماند که هدفون ها نیز نقش بسزایی در انجام یک میکس خوب دارند و اگر اتاق شما شرایط آکوستیکی لازم برای قرارگیری اسپیکرها را ندارد می توانید به آنها بسنده کنید. نکته کلیدی اینجاست که یک سیستم مانیتورینگ دوم برای گوش کردن به موزیک تولید شده، می تواند چشم انداز جدیدی برای بررسی ابعاد مختلف موزیک به شما بدهد. در واقع از این طریق می توان متوجه شد که موزیک در سیستم های مختلف چه صدایی می دهد و کدام بازه های فرکانسی نیاز به تقویت یا تضعیف دارند. هدفون های پشت باز یا نیمه باز گزینه بسیار خوبی برای دستیابی به این هدف هستند و می توان از آنها به عنوان سیستم مانیتورینگ دوم استفاده کرد.

سه. سیستم خود را بشناسید.

توجه داشته باشید که گرانقیمت ترین تجهیزات پیشرفته نیز به تنهایی کافی نیستند و موضوعی که نسبت به آن ارجحیت دارد، شناخت این تجهیزات و نحوه استفاده آنهاست. در واقع کارت صدا یا رابط های صوتی، پری امپ ها، اسپیکرها و هدفون های گرانقیمت، کیفیت، ظرفیت و دقت بالاتری دارند و این شما هستید که باید از این ظرفیت های بیشتر استفاده کنید. راهکار موثری که می توانید برای شناخت سیستم خود به کار بگیرید، این است که موزیک های استانداردی را در آنها پخش کنید و نکات خاص مربوط به رفتار اسپیکر یا هدفون خود را در بازه های مختلف فرکانسی یادداشت کنید. بنابراین از این طریق متوجه خواهید شد که سیستم شما کدام بازه های فرکانسی را با تاکید بیشتر یا کمتری نسبت به واقعیت نشان می دهد و در کدام بخش ها قابل اطمینان است و عملکرد دقیقی دارد. به طور کلی، کنجکاوی نسبت به عملکرد سیستم مانیتورینگ استودیو و بررسی موزیک ساخته شده در سیستم های مانیتورینگ دیگر، کلید دستیابی به کیفیت بالای صوتی است.

چهار. فیلترهای موثر را بر روی میکس قرار دهید.

یکی از کاربردی ترین ترفندها، قرار دادن یک فیلتر بر روی خروجی مستر و چک کردن بازه های فرکانسی مختلف است. برای بررسی دقیق تر، یکی از پروژه های میکس خود که رو به اتمام خود است را باز کنید و یک فیلتر Low-Pass بر روی فرکانس ۲۵۰ هرتز قرار دهید؛ مشاهده خواهید کرد که تمرکز شما بر روی محدوده Bass قرار خواهد گرفت تا بتوانید آن را شفاف تر و تمیز تر میکس کنید. این فرایند را با یک فیلتر High-Pass بر روی فرکانس ۴ کیلوهرتز اعمال کنید و یک فیلتر Band-Pass نیز در محدوده میدرنج بر روی فرکانس های بین ۲۵۰ هرتز و ۴ کیلوهرتز اعمال کنید. به این ترتیب با بررسی جزء به جزء می توانید نقاط ضعف را پوشش دهید و فرکانس های ناخواسته ای که پیش از این به گوش شما نمی رسید را شناسایی و حذف کنید و نهایتا کیفیت موزیک خود را ارتقا دهید.

پنج. قضاوت و درک صحیحی از عملکرد اکولایزر داشته باشید.

معمولا دو بخش از موزیک در فرایند انجام میکس به درستی تنظیم نمی شوند. بخش اول صداهایی هستند که در مبحث Stereo Imaging تصویر بزرگتری دارند و فضای بیشتری را اشغال می کنند. مثال دقیقی از این بخش Bass ها هستند که ممکن است در محیط استودیو به درستی تشخیص داده نشوند و حجم صدای بیشتری را به آنها اختصاص دهیم. همچنین ممکن است بخش Treble در محیط استودیویی با تاکید بیشتری نشان داده شود و فرکانس های آن محدوده را کاهش دهیم. بخش دوم شامل لبه های باریک و تیز در طیف فرکانسی صدا می باشد. عموم کاربران به خاطر شرایط محیطی اتاق و وجود حالت Room Mode در فرکانس ۲۴۰ هرتز، تمایل به کاهش میدرنج دارند. بنابراین بیشترین ضعف ها متوجه نیمه پایینی فرکانس های صوتی می باشد و حساسیت و توجه ویژه نسبت به این محدوده نیز در جهت ارتقای کیفیت موزیک اثر بخش می باشد.

در واقع می توان گفت یکی دیگر از عوامل بسیار مهم در انجام یک میکس حرفه ای، قضاوت و تصمیم گیری صحیح درباره حذف اجزای کم اهمیت و تقویت اجزای تعیین کننده و مهم در موزیک شماست. بنابراین باید بخش های مختلف را به طور دقیق تری بررسی کنید؛ صداهای مهمی که در مرحله میکس کمرنگ شده اند را تقویت کنید و از حضور صداهای اضافه در موزیک خود صرف نظر کنید. به این ترتیب می توانید تم اصلی موزیک خود را حفظ کنید و با رعایت قواعد میکس، حس زنده بودن را در موزیک خود تقویت نمایید.

  • نظرات کاربران